Ascension – Under Ether

Wanneer we over moderne (blackmetal)klassiekers spreken, mag Ascension’s Consolamentum zeker niet in die lijst ontbreken. Gevuld met geniale riffs, dat ook zomaar Norma Evangelium Diaboli-materiaal had kunnen zijn, legde de Duitse orthodoxe blackmetalband de lat bijzonder hoog voor zichzelf. Te hoog, zo bleek met opvolger The Dead of the World. Een vooral solide album, dat echter nauwelijks in de buurt kwam van Consolamentum. Aan Under Ether nu de kans om dat recht te zetten.

De derde plaat van de Duitsers klinkt in ieder geval onmiskenbaar als Ascension. Duister, dreigend en dissonant met een solide basis. Dat klinkt bekend in de oren, en inderdaad: Ascension gaat vooral op de voet van The Dead of the World verder. Het lijkt alsof het grootste deel van de inspiratie die de band ooit gehad heeft, gestoken is in het weergaloze debuut en we het nu met de restjes mogen doen. Voornamelijk het merendeel van de riffs die de Duitsers op Under Ether laten horen, zijn ietwat ongeïnspireerd en weten de luisteraar nauwelijks te raken.

Toch is het allemaal niet zo dramatisch als het nu lijkt voor te komen. Op de tweede helft van de plaat vinden we onder andere Thalassophobia en Vela Dare terug. Dit zijn nummers waarin Ascension in betere vorm is. De riffs zijn een stuk pakkender en brengen een gitzwarte atmosfeer met zich mee. Bovendien zijn de melodieuzere stukken op z’n minst interessant te noemen en zorgen voor in ieder geval het extra’s dat deze plaat zeker nodig heeft. Daarnaast blijkt uit deze songs dat Ascension nog zeker kwaliteit kan afleveren.

Voor mijn  gevoel is Under Ether daarom enigszins een gemiste kans geweest. De eerste helft van de plaat is solide, maar voor Ascension-begrippen toch een beetje onder het niveau. Dat wordt goed gemaakt in de tweede helft, waarin Ascension een stuk sterker voor de dag komt. Als Under Ether namelijk dit niveau de gehele plaat had gehad, dan was het een goede nominatie voor de jaarlijsten. Nu schiet het blackmetalgezelschap redelijk te kort. Toch, met dank aan het sterkere einde, overheerst een nipt positief gevoel.

Tracklist:

  1. Garmonbozia
  2. Ever Staring Eyes
  3. Dreaming in Death
  4. Ecclesia
  5. Pulsating Nought
  6. Thalassophobia
  7. Stars To Dust
  8. Vela Dare

Score: 72/100

  • Release: Maart 2018
  • Label: W.T.C. Productions