Atra Vetosus – Voices From The Eternal Night (remastered) + Apricity

Onder toeziend oog van Immortal Frost Productions brengt het Australische Atra Vetosus morgen zijn tweede full length uit, genaamd Apricity. Beide kampen mogen dan een hele wereld van elkaar verwijderd zijn, toch hebben ze elkaar helemaal gevonden in de melodische blackmetalwaanzin van de band. Net voor de release van Apricity werd ook het eerste album van de heren in een nieuw jasje gestoken en opnieuw uitgebracht. Onze bevindingen kan je lezen in deze dubbele review.

Lees meer…

Chaos Invocation – Reaping Season, Bloodshed Beyond

Na een voorproefje in de vorm van een split met Thy Darkened Shade afgelopen jaar, is Chaos Invocation dan echt terug. Er hebben wat personele wisselingen plaatsgevonden en ten opzichte van Black Mirror Hours heeft de Duitse band niet stilgestaan. Voor de derde full length, Reaping Season, Bloodshed Beyond, zijn er wat nieuwe elementen toegevoegd – met wisselend succes.

Lees meer…

Monolithe – Nebula Septem

Ik durf ervoor wedden dat je nog niet vaak een concept bent tegengekomen dat zo griezelig volledig was uitgewerkt als dat van Nebula Septem. Dit zevende album van de Franse band Monolithe werd gerealiseerd door zeven muzikanten, bestaat uit precies zeven nummers die exact zeven minuten duren en de songtitels beginnen met de zeven eerste letters van het alfabet. Of “number seven” ook het “lucky number” is, is nog maar de vraag.

Lees meer…

Summoning – With Doom We Come

Er is geen band die de wereld van Tolkien zo nauwkeurig weet om te zetten tot muziek als Summoning. Het Oostenrijkse duo Protector en Silenius doet dat al bijna 25 jaar en dat ging gepaard met enkele prachtplaten zoals Minas Morgul, Dol Guldur en natuurlijk Stronghold. De formule van Summoning is in de loop der tijd nooit wezenlijk afgeweken en ook de nieuwste telg With Doom We Come houdt hier zich trouw aan vast. En wederom komt Summoning er met gemak mee weg.

Lees meer…

Watain – Trident Wolf Eclipse

Het vorige album van Watain bracht heel wat teweeg. Sommigen verwelkomden de drastische stijlbreuk met open armen, bij anderen schoot The Wild Hunt helemaal in het verkeerde keelgat. Met deze experimentele plaat, voorzien van relatief toegankelijkere muziek en verscheidene cleane zangpartijen, leek de band even compleet het noorden kwijt te zijn. Met Trident Wolf Eclipse zijn de beste Zweden echter weer helemaal op koers; vastberaden om de afgehaakte fans van hun eerdere werk weer terug te winnen.

Lees meer…