Conan, Downfall of Gaia en supports in Rotterdam

Op een frisse lenteavond is het Rotterdamse Baroeg toneel van vier topbands. Conan en Downfall of Gaia trekken samen op tour en nemen daarbij ook nog eens High Fighter en Hark mee. Het was een sfeervolle avond vol stoner, sludge, doom en een vleugje post-black metal. Murmure was erbij en deed verslag.

Opener van de avond is het Duitse High Fighter, dat zijn oorsprong vindt terug in 2014. Voor een net aan halfvolle zaal, laat het Duitse gezelschap een uitstekende mix horen tussen blues rock, stoner en sludge. Meteen is duidelijk waarom de groep een contract binnen heeft weten te slepen bij kwaliteitslabel Svart Records. Met aanstekelijke gitaarmelodieën en een frontvrouw die prima kan switchen tussen screams en cleane zang, steekt de muziek van High Fighter uitstekend in elkaar en laat direct al menig hoofd op en neer gaan. Ook niet in de laatste plaats vanwege het enthousiasme waarmee de band op het podium staat. Uitstekende opener van de avond.

Dan is het de beurt aan Hark, afkomstig uit Zuid-Wales. Eind vorige maand bracht Hark zijn tweede album Machinations nog uit. En hoewel de band mij niet voor de volle honderd procent kan overtuigen op plaat, is vanavond meer dan duidelijk dat Hark live als een huis staat. Zwaar, maar met gevoel voor melodie. En bovenal ‘catchy as hell’; alsof Mastodon en High on Fire samen een baby hebben gebaard. Met minstens net zoveel enthousiasme weet Hark, net als High Fighter, te overtuigen. Logischerwijs volgt er na afloop van het optreden een dik verdiend applaus van een inmiddels behoorlijk volgelopen zaal.

Toch is het bij Downfall of Gaia aanzienlijk minder druk dan het geval was bij Hark of dat het zal zijn bij Conan. Downfall of Gaia is dan ook een enigszins vreemde eend in de bijt vanavond. Tussen al het sludge- en stonergeweld, breekt Downfall of Gaia deze tendens met zijn neerslachtige post-black metal.

Met het recent verschenen Atrophy op zak, een plaat die als thematiek de absurditeit van het leven bevat, betreedt de post-blackmetalband de Rotterdamse planken. Opvallend is, in vergelijking met de overige drie bands van deze avond, dat het geluid niet direct goed afgesteld staat. Vooral de drums klinken net niet helemaal lekker. Gelukkig is dit euvel al vrij snel verholpen en is het hoofdzakelijk genieten van wat Downfall of Gaia ons brengt. Van intense momenten die bol staan van de emotie tot kalmere passages die als rustgevende factor werken. En van de hoge dosis rook in de zaal tot de ijskoude verlichting, lijkt alles te kloppen. Desondanks blijft Downfall of Gaia ietwat uit de toom vallen met zijn neerslachtigheid. In een andere package was de muziek van dit gezelschap waarschijnlijk nog een stuk beter tot zijn recht gekomen.

Er zijn weinig bands die zo’n dikke muur van geluid neer weten te zetten als Conan. Het is het voornaamste handelsmerk van de Britse band, die zijn eigen muziek bestempeld als ‘Caveman Battle Doom’. Met Revengeance, het eerste album met nieuwe leden Chris Fielding (bas en zang) en Rich Lewis (drums), zette Conan afgelopen jaar een nieuwe stap in zijn bestaan. Logischerwijs stond dan ook het derde album van de Britten vanavond in het zonnetje.

Throne of Fire was dan misschien ook de niet zo heel verrassende opener. Met een arsenaal aan speakers en versterkers en zodoende een waanzinnig dikke muur aan geluid, walste Conan de aanwezigen direct plat. En dat ging zo door voor ruim een uur. Met onder andere Revengeance en Thunderhoof alsmede van het laatste album en het heerlijke Gravity Chasm afkomstig van Blood Eagle verstreek de tijd bijzonder snel. Het was genieten geblazen voor de aanwezigen en dat uitte zich dikwijls in een hoop beweging van hoofd en armen en luid gejuich en applaus. Met Earthenguad, eveneens zo’n heerlijk fijn nummer, sloot Conan af en er kan niet anders geconcludeerd worden dan dat dit een fantastisch optreden was; heavy, strak en overdonderend.