Descending To Hell pt. II @ De Club, Mechelen

Hoe kan je het weekend beter inzetten dan met een avondje stevige blackmetal? Aan de opkomst te zien, waren wij lang niet de enigen die er zo over dachten. De organisatie van Descending To Hell pt. II had op de vrijdagavond dan ook een handjevol zeer fijne bands (Nocturnal Depression, Psychonaut 4,…) naar De Club gelokt. Wij waren erbij en zagen dat het goed was.

Om de avond in stijl te openen, konden we rekenen op onze landgenoot Ashtoreth. Mensen die de (overigens compleet geïmproviseerde!) ambient/drone rituelen reeds live konden aanschouwen hoeven we niet meer uit te leggen hoe sfeervol zoiets eraan toe gaat en ook vanavond was het weer raak. Bovendien kreeg de beste heer deze keer nog assistentie van D. (Yhdarl), die met zijn intense zang en ijzingwekkende screams de set nog nét iets indrukwekkender maakte dan normaal. Ogen dicht en genieten.

Drawn Into Descent zien we eveneens graag aan het werk. De band tapt uit het atmosferische blackmetalvaatje, combineert grimmige metal met melodie. Ook nu weer speelden de heren een geweldig strakke set; het publiek geniet zichtbaar. Enige minpunt was het geluid dat bij vlagen wat te wensen overliet, al kon dat de pret niet drukken.

Het Italiaanse Enisum is wellicht de band die ons het meest is bijgebleven. De heren wisten ons in 2015 voor zich te winnen met Arpitanian Lands, maar live zagen we ze nog niet aan het werk en we waren razend benieuwd hoe ze het er vanaf zouden brengen in De Club. Uitstekend dus. Onlangs verscheen het nieuwe album Seasons of Desolation en het merendeel van de nummers was dus afkomstig van die plaat. Het gemoedelijke licht en de podiumaankleding riepen de juiste sfeer op, de band was perfect op elkaar ingespeeld en pakte de zaal in geen tijd in met zijn melodische, atmosferische metal. Naar ons gevoel leek de set wel vrij lang te duren, ook andere aanwezigen haakten voor het einde af, maar we onthouden vooral een schitterend optreden.

Bijna exact één jaar geleden stonden ze hier ook al voor een volle Club, de jongens van Psychonaut 4 en vanavond leek er wederom een hoop volk afgezakt te zijn voor de Georgische depressieve blackmetalband. Eerlijk toegegeven doet de muziek ons bitter weinig, maar de band staat er wel steeds en heeft een heerlijk gemene uitstraling. Hoewel er niet altijd even strak samengespeeld werd, zat de sfeer er kennelijk wel goed in; de depressieve klanken werden een tweede maal goed gesmaakt door het Mechelse publiek.

Zo zijn we al snel aanbeland bij alweer de laatste act van de avond. Het Franse Nocturnal Depression gaat al eventjes mee en dat is aan alles te merken. De heren weten éxact waar ze mee bezig zijn, stralen zelfzekerheid en professionaliteit uit en speelden zoals verwacht de pannen van het dak. Het geluid was prima geregeld en een prettig oldschool-gevoel heerste over de hele set. Opzwepende nummers als Acédie hadden de aanwezigen meteen aan het dansen en ook tijdens de rest van het optreden wist de band de aandacht moeiteloos vast te houden. Een ideale afsluiter van een zeer geslaagde nacht.

Dank aan de organisatie voor de geslaagde avond en aan Kristof (Telfix Photography) voor de foto’s.