Marche Funèbre – Into the Arms of Darkness

Noem ‘België’ en ‘doom metal’ in dezelfde adem en men denkt meteen aan Marche Funèbre. Het Mechelse kwintet, dat ontstond in 2008, zal na To Drown en Roots of Grief op 20 februari zijn derde album Into the Arms of Darkness op de fans loslaten. Op een koude februariavond kwamen we met alle andere genodigden samen in het gezellige De Pekton te Mechelen voor de voorstelling van de plaat, en we zagen (hoorden) dat het goed was.

Met Into the  Arms of Darkness heeft Marche Funèbre de perfecte titel voor het album gekozen; vanaf de eerste song word je namelijk de duisternis in gesleurd en daar blijf je ook tot de laatste noot is uitgestorven. De heren laten meteen horen dat het menens is met de loodzware opener Deprived (Into Darkness); doomy gitaar- en drumwerk en melodische lijnen vormen een solide draagvlak voor zowel de diepe grunts als cleane vocals van de frontman, die in beide sterk gegroeid is ten opzichte van de vorige plaat. Het nummer wordt gevolgd door het iets ‘kortere’ Capital of Rain, opnieuw zeer sterk gecomponeerd en van melancholie doordrenkt. Halverwege lijken we een kalmere song te krijgen met diepdroeve cleane zang (Uneven) – echter duurt het maar heel even voor je opnieuw bij de keel wordt gegrepen door de zware grunts en de atmosferische riffs van Kurt en Peter. Hier is, tot onze grote vreugde, niet voor het laatst een invloed vanuit het (atmosferische) blackmetalgenre duidelijk te bemerken. Lulllaby of Insanity, voor sommigen wellicht gekend van de prachtige videoclip die de heren ervoor hebben gemaakt, is echter het persoonlijke hoogtepunt van deze plaat. Het nummer is bijzonder gevarieerd, bevat vele wisselingen en het aanstekelijke refrein blijft nog tot lang na het einde van de plaat door je gedachten zweven.

Rest ons nog een dikke pluim te geven aan de bassist voor zijn sterke baslijnen en inbreng; de bas heeft een iets prominentere rol gekregen op deze plaat en ook de invloed van Iolis in het songwritingproces is duidelijk merkbaar. Daarnaast levert ook drummer Dennis Lefebvre schitterend werk op Into the Arms of Darkness. Hij mist geen enkele slag en creëert als het ware een kapstok waar de overige bandleden hun stevige lading pure doom aan kunnen ophangen. Alles is mooi opgebouwd en tot in de puntjes afgewerkt.

Met Into the Arms of Darkness heeft Marche Funébre een topplaat afgeleverd – je merkt dat de muzikanten alles uit de kast hebben gehaald bij het schrijven van dit album. Vooral op gebied van zang is er enorme vooruitgang geboekt, maar ook op andere vlakken is deze derde plaat een sprong voorwaarts. Het strakke gitaarspel bezorgt meer dan eens kippenvel, er zijn meer invloeden vanuit andere genres te horen (met name black metal) en er zijn enkele serieuze My Dying Bride-momenten te bespeuren op de plaat. Tot slot is ook de productie, die op het vorige werk al eens wat minder durfde zijn, werkelijk top. De band heeft een enorme evolutie doorgemaakt doorheen de jaren en dit is terug te horen in elk aspect van Into the Arms of Darkness. Een welgemeende proficiat aan deze Maneblussers.

Tracklist:

  1. Deprived (Into Darkness)
  2. Capital Of Rain
  3. Uneven
  4. Lullaby Of Insanity
  5. The Garden Of All Things Wild

Score :  90/100

  • Label : Moscow Funeral League
  • Release :  februari 2017

Dank aan Kristof om mee te schrijven aan deze review.

Links