previous arrow
next arrow
Review: Decline Of The I - Escape
Slider

Six Feet Under – Graveyard Classics IV: The Number Of The Priest

Variatie heeft bij Six Feet Under nooit hoog in het vaandel gestaan. Al sinds de oprichting in 1993 staan de Amerikanen bekend vanwege hun simplistisch uitgevoerde, midtempo deathmetal. Het enige waar je bandbaas Chris Barnes wel altijd voor kunt porren is het verkrachten van andermans werk. Dit doet het viertal middels de beruchte Graveyard Classics albumreeks, waarvan het vierde deel – ondertiteld: The Number Of The Priest – recentelijk uitkwam. Goh, welke twee bands zouden er déze keer toch het haasje zijn?

Lees meer…

ILL Omen – Æ.Thy.Rift

Na een reeks demo’s, splits en twee albums, is IV; lid van de éénmansband ILL Omen terug met een derde album, getiteld Æ.Thy.Rift. IV, de muzikale duizendpoot die we nog kennen van  Nazxul, Temple Nightside, en ook deel uit maakte van Austere, Baratheon, Funeral Mourning, Perdition Oracle en Pestilential Shadows; heeft met dit album toch weer voor een pareltje gezorgd.

Lees meer…

Revel In Flesh/Wombbath – Dragged Into The Obscure

Kort maar krachtig; zo kunnen we de nieuwste release van Revel in Flesh en Wombbath het best omschrijven. De respectievelijk Duitse en Zweedse oldschool deathmetalbands sloegen de handen in elkaar om ons een nieuwe ep te kunnen voorschotelen, en hoe doet men dat beter dan op een ouderwetse 7” vinyl. Dragged Into The Obscure heet het beestje en bevat één nieuw nummer van beide bands. 

Lees meer…

Skáphe – Skáphe²

Gestart als een éénmansproject van A.P. (Alex Poole van Chaos Moon, Esoterica en Krieg) bracht Skáphe een veelgeprezen debuutalbum uit, vol met experimentele black metal, in 2014. Nu; enkele jaren later is de groep van een éénmansband naar een tweemansband gegaan; door de toevoeging van niemand minder dan D.G. (van het IJslandse Misþyrming en Naðra), komt Skáphe met zijn tweede album op de proppen. Skáphe² genaamd, bevat nog meer dodelijke en onheilspellende muziek.

Lees meer…

In Mourning – Afterglow

Ongeveer vier jaar geleden was het In Mourning dat menig progressief metal liefhebber omver blies met een prachtschijfje, genaamd The Weight of Oceans. De combinatie van tempowisselingen, melodie en zelfs sporen van melancholie resulteerden toen in negen prachtige songs en de Zweedse band werd bejubeld omwille van zijn prestatie. De verwachtingen voor Afterglow, waar de Zweden aardig hun tijd voor hebben genomen, lagen dus behoorlijk hoog. Uiteindelijk misschien net iets té hoog…

Lees meer…