Royal Thunder – Wick

Het is lastig voor te stellen, maar tot op de dag van vandaag is Royal Thunder nog steeds een vrij onbekend groepje. Doodzonde, want dit viertal is toch echt een van de best bewaarde geheimen uit de hardere muziekscene. Eigenzinnig spel, emotionele zang, sterk geschreven songs en een unieke alternatieve hardrocksound; deze band heeft het allemaal. In 2015 leidde deze combinatie van factoren nog tot Crooked Doors, ofwel: een van de beste albums van dat jaar. Wick gaat gelukkig vrolijk verder waar zijn onvolprezen voorganger ophield. Je weet dus precies hoe laat het is: tijd om te genieten.

Wat schrijfsels betreft zit het wel snor op Wick. Hoewel de songs over de gehele linie nét iets minder sterk zijn op Crooked Doors, is het toch weer bijzonder memorabel wat Royal Thunder voorschotelt. Ter illustratie: het album duurt bijna een uur, maar voelt véél korter aan. De opbouw is uitstekend en daarnaast is er een gezonde hoeveelheid variatie. Dat laatste is niet echt vreemd, want Royal Thunder heeft nu eenmaal een rijke sound waarin veel stijlen te bekennen zijn. Je kunt dit het best omschrijven als een mix van stoner, psychedelica, hardrock, grunge, bluesrock, americana en prog met een klein snufje sludge.

Dankzij al deze verschillende ingrediënten klinkt geen enkel nummer hetzelfde en hierdoor blijft het spannend. Soms is Wick slepend en hypnotiserend (Burning Tree), op andere momenten klinkt het urgent en bloedserieus (Turnaround, The Sinking Chair), dan weer dromerig (Tied) en soms zelfs lekker zorgeloos (We Slipped). Ondanks alle variaties in genres, tempo’s, emoties en sfeertjes voelt het echter nooit aan als samengeraapt. In plaats daarvan klinkt hier een band die zijn unieke stijl tot in de perfectie heeft uitgediept.

Zo’n royale sound zou echter niet mogelijk geweest zijn als het hier niet ging om getalenteerde muzikanten. Gelukkig tonen de heren en dame ook op dit album continu hun individuele klasse. Het drum- en basspel is bijvoorbeeld al erg verzorgd, maar het gitaarwerk is zowaar nog sterker. Josh Weaver (leads) en Will Fiore (ritme) geven ieder nummer glans met hun melodische, proggy spel. Soms doen ze dit met machtige solo’s, andere keren met subtiele pingels. Degene die echter wederom de show steelt is frontvrouw Mlny Parsonz met haar zang. Ze weet opnieuw met gemak verschillende emoties op te wekken en is hiermee dé bepalende factor van het brede bandgeluid. Ze schreeuwt bijvoorbeeld nog geregeld de longen uit haar lijf, maar ook hypnotiserend of speelse zang gaat haar fantastisch af. Er is een nummer in het bijzonder waarop haar doorleefde doch bloedmooie stem helemaal tot bloei komt en dat is het ingetogen Plans. Verdorie, je zou bijna zweren alsof het gaat om de reïncarnatie van Janis Joplin haarzelf!

Om er een eind aan te breien: Wick is de derde voltreffer van Royal Thunder op rij. Het is album waarop sterke songwriting, vernuftig samenspel en een eigenzinnige sound elkaar op magische wijze ontmoeten. Het enige kritiek punt dat je Wick kunt geven, is dat het net wat minder spannend is dan zijn voorganger, maar dat is echt muggenziften. Iedere zelfrespecterende rockliefhebber moet dit album gewoon een kans geven!

Tracklist:

  1. Burning Tree
  2. April Showers
  3. Tied
  4. We Slipped
  5. The Sinking Chair
  6. Plans
  7. Anchor
  8. WICK
  9. Push
  10. Turnaround
  11. The Well
  12. We Never Fell Asleep

Score: 85/100

  • Label: Relapse Records
  • Release datum: April 2017