Special: De 50 Beste Releases van 2017 – Deel I

We zijn alweer bijna op de helft van 2017. En laat ons eerlijk zeggen, 2017 is tot zover een keiharde bitch voor onze portemonnee, in ieder geval op muzikaal gebied. De ene na de andere voortreffelijke release vliegt ons om de oren. Daarom hebben we bij Murmure besloten om een top 50 in elkaar te zetten met releases die je sowieso niet mag hebben gemist, in onze optiek. De lijst zal in vijf delen verschijnen, dus houd de website de komende weken nauwlettend in de gaten. Verder wordt kort besproken wat er zo goed is aan de plaat/split/EP/verzamelaar in kwestie, vergezeld van een streepje muziek, zodat je direct kan checken of het echt de moeite waard is. Alright, genoeg geluld, hier gaan we!

Abigor/Nightbringer/Thy Darkened Shade/Mortuus – split

We trappen deze lijst af met de sterkste split van de afgelopen jaren, zonder enige twijfel. Abigor, Nightbringer, Thy Darkened Shade en Mortuus hebben gezamenlijk een lang epos van ruim 42 minuten geschreven. Abigor bouwt traag en naargeestig op, met vooral veel aandacht voor een breed scala aan vocals die bijzonder sfeervol zijn. Via Nightbringer dalen we vervolgens nog dieper af middels een van de meest duistere stukken muziek die de band ooit geschreven heeft. Thy Darkened Shade laat andermaals horen waarom het simpelweg een van de beste, hedendaagse blackmetalbands is. Geen andere band kan techniek en sfeer zo waanzinnig goed combineren en slaagt er bovendien in om op te bouwen naar een schitterende climax waarin ‘chants’ dominant doorklinken. Aan Mortuus om het epos af te sluiten en doet dit met een beangstigende goede, sfeervolle outro. Deze split is duister, sfeervol, bijzonder gevarieerd en hoewel iedere band een apart deel op zich heeft genomen, is het geheel toch waanzinnig coherent. “Speciaal” is een understatement.

 

Arkhtinn – IV (DEMO)     

Onder de vlag van het Amerikaanse label Fallen Empire Records brengt Arkhtinn in sneltreintempo de ene na de andere demo uit. De mysterieuze blackmetal/ambientband wist van meet af aan meteen een soort buzz te creëren in de underground en die lijkt mettertijd alleen maar toe te nemen. De muziek is hypnotiserend, donker en doet wat denken aan die van het Zwitserse Darkspace, maar toch heeft deze iets heel eigenzinnigs. Precies omwille van die reden wist IV, de inmiddels vierde demo van Arkhtinn, een plaatsje te veroveren in deze lijst. Lees onze bevindingen er nog eens op na in deze review.

 

                                                                             

Havukruunu – Kelle Surut Soi

Het reeds uitgebrachte materiaal van Havukruunu was al behoorlijk de moeite, maar met zijn tweede album Kelle Surut Soi, is de Finse groep op alle vlakken vooruit gegaan. Duidelijk geïnspireerd door Bathory ten tijde van Blood Fire Death, brengt Havukruunu vooral aan ode aan de blackmetallegende. Invloeden van een Immortal zijn ook zeker te ontwaren, maar Havukruunu is net een tikkeltje interessanter dan dat in onze ogen. Verplichte kost voor de Bathory-fans onder ons.

 

Les Discrets – Predateurs

Les Discrets heeft met Prédateurs een nieuwe koers ingeslagen. Er is minder ruimte voor gitaarstukken, en er is meer ruimte voor elektronica en triphop-invloeden. Bovendien is de muziek van het Franse gezelschap dromiger dan ooit tevoren. Hoewel de passage op Roadburn bijzonder tegenviel, vallen de nieuwe nummers op plaat prima uit. Het is ruim 40 minuten lang heerlijk wegdromen zonder al te veel gerommel tussendoor. En meer is soms ook niet nodig.

 

Shibalba – Psychostasis

Over wegdromen gesproken…Shibalba pakt dit echter aan op een andere manier. Shibalba is een samenwerking tussen Acherontas V. Priest van Acherontas en Karl NE van Nastrond. Middels velerlei instrumenten, variërend van menselijke botten tot klankschalen, vormt Psychostasis – Death of Kat een prima album om op te mediteren en/of te ontspannen. Sluit je ogen en laat je 50 minuten lang meevoeren in het rijk der schaduwen.

 

Vanum – Burning Arrow (EP)

Vanum is inmiddels ook al geen onbekende meer voor velen. En mocht Vanum toch nog onbekend zijn voor jou, dan raad ik je aan om debuutplaat Realm of Sacrifice te checken, maar misschien nog meer de ep Burning Arrow. Ten opzichte van Realm of Sacrifice, is Vanum duidelijk gegroeid en zijn de riffs nog strakker en atmosferischer. Het duo, dat ook in Ash Borer actief (is geweest), legt de lat met deze ep bijzonder hoog voor zichzelf. Mocht het volgende album van deze heren minstens hetzelfde niveau behalen, dan is dat zomaar jaarlijst materiaal. Voor nu is het nog genieten van Burning Arrow en dat is zeker geen straf.

 

Wiegedood – De Doden Hebben Het Goed II

De Doden Hebben Het Goed was twee jaar terug één van de beste platen van dat jaar. De combinatie tussen traditionele black metal en de meer atmosferische, post-metal variant was simpelweg bijzonder geslaagd. Niet onlogisch vormde zich een behoorlijke hype rondom de Belgische band. Nu zijn de Belgen terug met een opvolger voor zijn debuut, simpelweg De Doden Hebben Het Goed II. De songs zijn ietwat compacter en gevarieerder dan op zijn voorganger en dat toont aan dat Wiegedood in ieder geval niet stil wil blijven staan. Wie het debuut kon waarderen, heeft hier ook zeker een hoop plezier aan.

 

Wederganger/Urfaust – split

Het is de tweede split die besproken wordt en dit eerste deel, en het zal ook zeker niet de laatste split zijn die deze special zal halen. Mochten we echter één split aanwijzen, naast de ANTM-split die hierboven al genoemd is, die in de buurt komt van dat niveau, dan is het wel deze split tussen Wederganger en Urfaust. Naargeestig, bezwerend, dissonant en zelfs dansbaar; het is eigenlijk gewoon geniaal. Wederganger en Urfaust zijn zonder twijfel de meest sterke Nederlandse blackmetalgroepen van dit moment. En dat laten ze dan ook duidelijk horen.

 

Dodecahedron – Kwintessens

Ok, misschien neem ik mijn woorden enigszins terug uit voorgaand stukje. Want waar ik Wederganger en Urfaust als de beste Nederlandse blackmetalbands van het moment bestempelde, zit Dodecahedron daar toch kort achter. Met ode aan vooral Deathspell Omega, leverde de Nederlandse blackmetalgroep eerder dit jaar Kwintessens af. Een complex werkje dat wiskunde vormen als metaforen gebruikt voor het leven hedendaags. Wie op zoek is naar iets compleet geschifts, is bij Dodecahedron aan het juiste adres.

 

Medico Peste – Herzogian Darkness (EP)

Medico Peste is een Poolse blackmetalband en zal voor velen van jullie vermoedelijk een nog onbekende naam zijn. Echter, het duo ShellShocked en E.V.T. completeert op dit moment Mgła tijdens live-optredens en heeft deze rol tevens vervult voor Clandestine Blaze. Herzogian Darkness is een ep die bestaat uit vier nummers, waaronder een cover van Bauhaus’ Stigmata Martyr. De wortels van Medico Peste liggen in de traditionele black metal, maar de Polen geven hier hun eigen, naargeestige draai aan middels huiveringwekkende vocals en dissonante gitaarriffs. Mensen die Mgła niet duister genoeg vinden, zullen er goed aan doen Medico Peste een kans te geven.