Special: De 50 Beste Releases van 2017 – Deel V

Het heeft niet lang geduurd. Waar we afgelopen zondag nog het vierde deel publiceerden van onze special, is daar nu al het vijfde en tevens laatste deel uit deze serie. Iets met vakanties enzo. En voor degenen die nog een soundtrack nodig hebben voor een eventuele vakantie, zit er in dit lijstje nog behoorlijk wat moois. Eentje voor de korte, doch mooie zomernachten en zelfs eentje die prima geschikt is voor in de zon. Voor degenen die een ongelofelijke hekel hebben aan de zomer en alles wat erbij hoort (en hen kan ik geen ongelijk geven), is er  gelukkig ook nog het één en ander. Begin dus snel met lezen!

Fen – Winter

Binnen het atmosferische blackmetalgenre is Fen één van de bekendere namen. De Britten leveren steevast kwaliteit af en hadden tot op heden hun hoogtepunt met het behoorlijk gave Carrion Skies dat drie jaar geleden verscheen. Aan het begin van deze lente kwam Fen met Winter. Het vijfde album van de band borduurt vrolijk verder daar waar Carrion Skies gestopt was, maar nog beter. Winter is diepgaander met zes nummers die allen uitgebreid de tijd nemen om op te opbouwen.  Een op het oog behoorlijke kluif, maar éénmaal de plaat binnengezogen valt dat reuze mee. En zo haal je met Fen toch de winter in huis.

 

Hetroertzen – Uprising Of The Fallen

Hetroertzen is wederom een gevestigde naam binnen de blackmetalwereld die dit jaar zijn nieuwe releases uitspuugt. Een release die echter een beetje lijkt te zijn ondergesneeuwd tussen het overige materiaal van dit jaar, vreemd genoeg. Hoewel het geluid van Hetroertzen overwegend vaststaat, zeker na Ain Soph Aur, vinden de Zweden en Chilenen de ruimte om toch licht te innoveren binnen het bandgeluid. Zo is Uprising of the Fallen meer “in your face” en is er ruimte voor gitaarsolo’s. Verwacht verder geen hele grote verrassingen, maar vooral een zeer degelijk album dat meer waardering verdiend dan dat het nu krijgt.

Klik hier om Hetroertzen – Uprising of the Fallen te beluisteren.

Laster – Ons Vrije Fatum

1. Laster is de meest unieke blackmetalband van Nederland. 2. Laster is de meest dansbare (black)metalband van Nederland. Want er is geen band zoals Laster. Waar de eerdere releases van Laster vooral een dikke brok aan atmosfeer en melancholie waren, weet de Utrechtse band die aspecten nu te combineren met een hoop verschillende nieuwe elementen. Denk bijvoorbeeld aan shoegaze-achtige klanken en een saxofoon. Ons Vrij Fatum klinkt ijskoud, maar tegelijkertijd ook weer bijzonder warm. Het is een breed palet aan kleuren waar Laster mee kleurt en dat lever de meest unieke release van 2017 op. Luisteren die handel.

 

Shaarimoth – Temple Of Adversarial Fire

Hij is alweer van een tijdje geleden, maar deze tweede plaat van Shaarimoth mogen we nog meerekenen in deze special. Verschenen begin januari en oogstte direct veel lof. Alsof Temple of Baal en Gorguts samen een kindje hebben gekregen met nog eens een flinke lading occulte invloeden. Temple of Adversarial Fire blinkt uit in waanzinnige riffs en hypnotiserende klanken, maar soms ook in ultieme chaos. Het moge duidelijk zijn dat dit een heerlijk diverse plaat is.

 

Hypothermia – Kaffe Och Blod II

Nieuw materiaal van Hypothermia is altijd fijn, zeker met de weg die de band een aantal jaar geleden is ingeslagen. In tegenstelling tot de beginjaren van Hypothermia, houdt de Zweedse band zich nu vooral bezig met een blackmetalsound die mee richting post-metal hint, zij het op een unieke manier. De Zweden (en Belg) leveren met hun nieuwe ep Kaffe Och Blod II wederom een zelfde release af binnen dat straatje en is wederom release om jezelf helemaal in te verliezen.

Klik hier om een nummer uit Kaffe Och Blod II te beluisteren.

Ulver – The Assassination of Julius Caesar

De albums die we in deze special bespreken zijn in compleet willekeurige volgorde gemixt, zonder een echte absolute nummer één. Maar als we er dan toch één moeten aanwijzen, dan is The Assassination of Julius Caesar een hele goede kanshebber. Want hoewel we van Ulver kwaliteit gewend zijn, overtreft The Assassination of Julius alle verwachtingen. Wat een prachtige album titel ook. Het is een titel die niet zomaar lukraak uit de lucht is geplukt, maar eentje die daadwerkelijk met de thematiek van de plaat te maken heeft. Het album behandelt namelijk elementen uit het Romeinse tijdperk die in sommige songs verworven zijn met andere historische gebeurtenissen, zoals de dood van Prinses Diana of hoe de geallieerden voet zetten op de Franse stranden. Middels synthpop van de allerbovenste plank waar zelfs Depeche Mode nog jaloers op zou zijn, verhaalt Ulver deze momenten uit het verleden. Zonder twijfel de beste Ulver-plaat in ruim twintig jaar tijd.

 

The Ruins of Beverast – Exuvia

Na het ter ziele gaan van Nagelfar richtte drummer Alexander von Meilenwald The Ruins of Beverast op. Net als Nagelfar, ligt de muziek van The Ruins of Beverast op atmosfeer, maar dan veel gelaagder en gestoorder. En daar is Exuvia geen uitzondering op. Met repeterende, hypnotiserende klanken en zelfs doedelzaken is dit nieuwe album van The Ruins of Beverast weer bijzonder naargeestig.

 

Merrimack – Omegaphilia

In de afgelopen weken zijn er behoorlijk wat releases de revue gepasseerd die getekend zijn bij Season of Mist. Kwaliteit dus, en dat geldt dus ook voor de nieuwe Merrimack (met uitzondering van het afschuwelijke artwork). Maar “never judge a book by its cover”, want Omegaphilia is over het algemeen eveneens een prima plaat. Wie bekend is met de huidige stand van zaken binnen de blackmetalscene hoeft weinig verrassingen te verwachten, maar wel eentje die buitengewoon solide is.

 

Midnight Odyessey – Silhouettes of Stars

Alles wat Dis Pater aanraakt verandert in goud. Ongeveer dan. Silhouettes of Stars is geen officieel nieuw album van Midnight Odyssey, maar bevat een verzameling nummers die door de jaren heen op de plank zijn blijven liggen en nooit zijn verschenen. Silhouettes of Stars is uiteraard weer van een behoorlijke lengte ( twee uur en een kwartier) en vormt een prima soundtrack om bij weg te dromen. Het materiaal op de verzamelaar doet niet of nauwelijks onder voor reguliere Midnight Odyssey-albums en is daarom zeker het aanschaffen waard.

 

Foscor – Les Irreals Visions

We sluiten af met een relatief onbekende. Foscor is een Spaanse postmetalband die al een aantal albums op zijn naam heeft staan, maar tot op heden, in ieder geval niet hier, enigszins bekend is geraakt. Met Les Irreals Visions lijkt daar nu verandering in te komen, nu Season of Mist de Spanjaarden heeft opgepikt. Het vijfde album van de band bevat alle postmetalingrediënten die je kan verwachten, maar met een twist. Zo worden de teksten in de moedertaal gezongen en zo nu en dan volgt er een flinke uitbarsting of een wonderschone gitaarsolo. Les Irreals Visions is zodoende een bijzonder afwisselende plaat dat elementen voor ieder wat wils bevat.