Spire – Entropy

Liefhebbers van gitzwarte dissonanten worden de laatste tijd ferm in de watten gelegd – kijk maar even naar de Franse en IJslandse black metalscenes. De laatste jaren worden we bestookt met nieuwe projecten en releases, en het debuutalbum van het Australische Spire is een nieuwe toevoeging aan het rijtje. Het album werd Entropy gedoopt en zag midden augustus het daglicht via Iron Bonehead Productions.

Het album trapt af met Ends, een nummer dat traag op gang komt en qua sound wat herinnert aan het Franse Celeste: vuil en slepend. De trage intro is echter maar een voorbode van wat komen zal: het nummer barst in alle hevigheid los en Spire produceert enkele puike riffs die niet zouden misstaan op een album van pakweg VI of Aosoth. Hierna wordt overgegaan naar Labyrinthine, waarin de dissonante lead guitar zeer duidelijk op de voorgrond treedt, denk maar aan Deathspell Omega. Op dit nummer houdt Spire het tempo wat lager, en focust vooral op de atmosfeer die ze willen uitdragen. De ambient-elementen dragen hier zeker aan bij. Na het intermezzo (Remake) volgt Void, een eerste grote climax waar het strakke drumwerk op de voorgrond treedt en de blastbeats je om de oren vliegen. Spire klinkt donkerder dan ooit. Een pluspuntje zijn ook de cleane vocalen die op dit nummer te horen zijn, waardoor het een ritueel karakter meekrijgt.

Hierna volgt nog (Unmake), een bijna acht minuten durend ambient werk, alvorens we dé topper van het album voorgeschoteld krijgen, het titelnummer Entropy. Dit nummer neemt je mee door het volledige landschap dat hiervoor al werd geschetst: van traag, melodieus en dissonant naar furieuze blastbeats. Dit is één van Spires sterke punten: de band weet perfect hoe op te bouwen naar een climax die de luisteraar van zijn stoel blaast.
Muzikaal gezien heeft Spire met Entropy een zeer sterk debuutalbum onder de arm. Invloeden worden duidelijk getapt uit het Franse vaatje (maar wie neemt hen dat in godsnaam kwalijk?). Ook het geluid en de productie zitten goed, het album klinkt mooi afgewerkt maar slaagt er toch in een grimmige sfeer te behouden. Vooral de zang is erg veelzijdig, al zitten de cleane passages en het keelgezang wat weggestopt in de mix.
Brengt Spire ons iets volledig nieuw? Dat niet, maar het is wel een meer dan degelijk werk dat een mooie toevoeging aan het al bestaande landschap biedt, en de vele ambient-elementen geven het album een extra touch.

Review door Cas Vanderplaetse

Tracklist:

  1. Ends
  2. Labyrinthine
  3. (Remake)
  4. Void
  5. (Unmake)
  6. Entropy

Score: 85/100

  • Label: Iron Bonehead Productions
  • Release: Augustus 2016