Decline Of The I – Escape

Henri Laborit was een Frans chirurg en neurobioloog dewelke een sleutelrol heeft gespeeld in het ontwikkelen van het antipsychoticum chloorpromazine. Zijn persoon leende zich uitstekend tot onderwerp van de vorige twee releases van Decline Of The I, de band van A (Merrimack, The Order Of Apollyon) en nu ook een derde langspeler. Met Escape rondt de Fransman de trilogie op gepaste, huiveringwekkende wijze af.

Lees meer…

Zeal and Ardor – Stranger Fruit

De ster van Zeal & Ardor is snel reizende na de succesvolle EP Devil is Fine. Dat ligt voornamelijk aan de unieke muzikale combinatie tussen blues en black metal, wat schijnbaar veel mensen aantrekt. Al moeten we eerlijk zijn: Zeal & Ardor heeft in essentie weinig tot niks met black metal te maken. Het is vooral een leuke bijkomstigheid in het brede kleurenplaat waar Zeal & Ardor ook op Stranger Fruit mee kleurt. Stevige blues en metal met een rauw randje.

Lees meer…

Myrkvid – Demons Are Inside

Het Franse Myrkvid werd iets meer dan 10 jaar geleden opgericht door zanger en gitarist Myrk. Sindsdien bracht de band één ep en één langspeler uit en speelde shows onder meer bezijden Aosoth en Urgehal. In 2015 besloot de band een stapje terug te nemen van live optredens, om zich te kunnen focussen op het schrijven van nieuw materiaal. Resultaat: een nieuwe ep getiteld Demons Are Inside, u gebracht door Immortal Frost Productions

Lees meer…

Acherontas – Faustian Ethos

Toen ik iets minder dan een jaar geleden Amarta अमर्त (Formulas of Reptilian Unification Part II) reviewde, sloot ik af met de woorden die de strekking hadden dat dit album perfect illustreerde waar Acherontas waar staat. Omdat reviews over het algemeen in een kort tijdsbestek worden geschreven, schrijf je dingen in een bepaalde staat van denken, waar je een aantal maanden later anders over denkt, om wat voor reden dan ook. Ja, het is logisch om te zeggen dat het recentste album de band in kwestie het best karakteriseert, omdat het iets zegt over het punt in de levensloop waarop die band zich op dat moment bevindt. Als we het nieuwe album van Acherontas, Faustian Ethos, afzetten tegen Amarta, wil ik toch op die woorden terugkomen. Hoewel ik Amarta zeer zeker een gaaf album vind, is het duidelijk dat Faustian Ethos zijn voorganger in alle maten overtreft. En dat niet alleen, op Faustian Ethos klinkt de Griekse band meer dan ooit in zijn element.

Lees meer…

Altar of Perversion – Intra Naos

In een tijd waarin alles steeds vlugger en makkelijker moet, zijn er gelukkig nog een aantal bands die de ballen hebben om albums uit te brengen die langer dan een uur duren en ook nog eens behoorlijk ondoorgrondelijk zijn. Intra Naos is in het 21-jarige bestaan van Altar of Perversion het tweede album van Altar of Perversion en klokt af op tegen de twee uur. Genoeg plezier gegarandeerd met dit lange en ontoegankelijk werkje

Lees meer…

Totalselfhatred – Solitude

Aan de liefhebbers van ‘depressive suicidal black metal’ (kortweg dsbm) hoef ik Totalselfhatred waarschijnlijk niet meer voor te stellen. De Finnen schreven tien jaar geleden met hun gelijknamige debuutalbum een stukje mee aan de geschiedenis van het genre en ook het daaropvolgende Apocalypse in Your Heart liet een goede indruk na. Inmiddels is de derde langspeler van de heren daar, maar Solitude lijkt niet meteen hetzelfde enthousiasme als zijn voorgangers te kunnen lospeuteren bij de fans. Logisch? Ja. Terecht? Misschien.

Lees meer…

Atra Vetosus over de Apricity Tour

Naar de andere kant van de wereld reizen om er je album te gaan voorstellen; het is een droom voor vele artiesten. Het Australische Atra Vetosus zag die droom deze maand in vervulling gaan; ondertussen heeft de blackmetalband namelijk net zijn eerste Europese tour achter de rug. Op de tweede dag van hun avontuur streek het exotische gezelschap neer in Mechelen ter gelegenheid van IFP Fest, georganiseerd door Immortal Frost Productions. Onder een aangenaam lentezonnetje praatten we met hen over alle spannende, recente gebeurtenissen rondom hun band.

Lees meer…