Acherontas – Faustian Ethos

Toen ik iets minder dan een jaar geleden Amarta अमर्त (Formulas of Reptilian Unification Part II) reviewde, sloot ik af met de woorden die de strekking hadden dat dit album perfect illustreerde waar Acherontas waar staat. Omdat reviews over het algemeen in een kort tijdsbestek worden geschreven, schrijf je dingen in een bepaalde staat van denken, waar je een aantal maanden later anders over denkt, om wat voor reden dan ook. Ja, het is logisch om te zeggen dat het recentste album de band in kwestie het best karakteriseert, omdat het iets zegt over het punt in de levensloop waarop die band zich op dat moment bevindt. Als we het nieuwe album van Acherontas, Faustian Ethos, afzetten tegen Amarta, wil ik toch op die woorden terugkomen. Hoewel ik Amarta zeer zeker een gaaf album vind, is het duidelijk dat Faustian Ethos zijn voorganger in alle maten overtreft. En dat niet alleen, op Faustian Ethos klinkt de Griekse band meer dan ooit in zijn element.

Lees meer…