Manes – Slow Motion Death Sequence

Dat Noren eigenzinnige vogels zijn, hebben tal van diverse bands in het verleden al eens bewezen. Recentelijk deed Ulver daar nog eens een schepje bovenop, door een werkelijk formidabel synthpop -album uit te brengen. Een band die enigszins te vergelijken valt met Ulver is Manes, dat eveneens ooit de weg van black metal bewandelde en zich nu vooral met electronica bezighoudt. Slow Motion Death Sequence is de nieuwste verschijning van het Noorse collectief en zal fans van Ulver, Katatonia en trip-hop zeker doen interesseren.

Lees meer…

Kontinuum – No Need to Reason

De IJslandse act Kontinuum volg ik, met dank aan een oud-collega, al een aantal jaar vol belangstelling. Ondoorgrondelijke en sfeervolle muziek, compleet in lijn dus met de IJslandse natuur, dat behoorlijk in het straatje van Sólstafir ligt. Maar Kontinuum is veel meer dan slechts het kleine broertje van die tegenwoordig vrij bekende IJslandse metalband. Kontinuum brengt met No Need to Reason wederom een uitstekend album, dat een natuurlijk vervolg lijkt van voorganger Kyrr.

Lees meer…

Trees of Eternity – Hours of Nightingale

Het is een buitengewoon triest verhaal, dat van Trees of Eternity. Op het moment dat het album in de laatste post-productiefase zat, overleed plots zangeres en gitarist Juha Raivio’s partner; Aleah Starbridge. Alles wat nu rest, is Hours of Nightingale. Aan veel aspecten is te voelen dat dit een zeer bijzonder album is.

Lees meer…

Gateway to Selfdestruction – Death, My Salvation

Wanneer een band de naam Gateway to Selfdestruction draagt, weet je ongeveer in welke, matige hoek je dit moet zoeken. Normaliter dan. Want hoewel zowel de bandnaam, als de albumtitel weinig originaliteit betuigt, heeft dit Duitse Gateway to Selfdestruction wel degelijk iets zinnigs te bieden. Geïnspireerd door onder andere Shining, Ghost Brigade, Woods of Desolation en Katatonia, is Death, My Salvation het debuut.

Lees meer…

Freitod – Der unsichtbare Begleiter

“Fans van Katatonia, Shining en Alcest mogen deze depressieve parel zeker niet missen.” Als liefhebber van deze drie bands, en als fan van melancholische en neerslachtige muziek, laat ik me dat uiteraard geen twee keer zeggen. Natuurlijk blijft wel de vraag in hoeverre Freitod deze belofte waarmaakt, zoals die door het label gegeven is. Maar dat we hier met een kwaliteitsmerk als Ván Records te maken hebben, stemt mij alvast zeer hoopvol.

Lees meer…

Katatonia – The Fall of Hearts

Vier jaar hebben we er op moeten wachten: een nieuw studioalbum van Katatonia. Na de release en tour van Dead End Kings, hielt de Zweedse band zich vooral bezig met akoestische songs en dat resulteerde in Dethroned and Uncrowned en Sanctitude. Zeker aangename releases om eens te beluisteren, maar toch begon langzamerhand het verlangen naar echt nieuw materiaal te komen. Nu is dat nieuwe materiaal er dan eindelijk, in de vorm van The Fall of Hearts.

Lees meer…