Der Weg Einer Freiheit – Finisterre

Onlangs kon er al een interview met Der Weg Einer Freiheit worden gelezen op deze website en daar kan nu ook eindelijk de review aan toe worden gevoegd. De vierde full length van de Duitsers betekent de tweede release via Season of Mist, na Stellar, en is wederom een schot in de roos. Finisterre klinkt vooral typisch als Der Weg Einer Freiheit, maar het zijn accenten die anders gelegd worden met deze release.

Kenmerkend voor de Duitse post-blackmetalband zijn de blast beats die je om de oren vliegen, de kenmerkende screams van Nikita Kamprad en het vlugge gitaarspel. Daar is ook met Finisterre weinig verandering in gekomen. Maar de songs op Finisterre komen bijvoorbeeld een stuk agressiever voor de dag in vergelijking met het voorgaande werk. De Duitsers zijn boos, boos op de mensheid en dat is vooral te horen aan het gebrul van Nikita, die een indrukwekkende prestatie neerzet op vocaal gebied. Want naast de vele screams, haalt de zanger ook zo en nu en dan zijn cleane vocalen te boven, zoals in opener Aufbruch. Alleen jammer dat de cleane zang van Nikita net wat te zacht in de mix staat.

Na het intense Aufbruch is er een moment om bij te komen met de kalme, melancholische opening van Ein letzter Tanz. Die opening ontvouwt zich mooi in wederom een intensere passage. De emoties lopen hoog op gedurende in Ein letzter Tanz, waarin Der Weg Einer Freiheit letterlijk alles uit de kast haalt. Er wordt voortreffelijk gecombineerd tussen de vurige en rustigere passages om uiteindelijk in een melancholische climax te eindigen. En voor degenen die een waarde hechten aan de lyrics: Lees deze er ook vooral even op na, want veel sterkere teksten ga je dit jaar niet vinden.

Om eerlijk te zijn duurde het even voordat het kwartje van Finisterre landde. Voornamelijk de structuur van de nummers op dit vierde album van de Duitsers deed me te veel denken aan zijn succesvolle voorganger, Stellar. En in zekere mate was het daarom lastig om bij Finisterre een eigen smoel te ontdekken. Maar na het meerdere malen beluisteren van de plaat, komt het karakter van Finisterre beter bovendrijven.

Finisterre is daarom ook een iets lastigere plaat dan Stellar in mijn optiek. Bovendien is het agressievere karakter van de band wellicht even wennen voor sommigen en ik kan me dan ook zo maar voorstellen dat er mensen zijn die het oudere werk zullen prefereren. Finisterre legt simpelweg de accenten net even anders en dat is goed, want anders zou het te veel een herhalingsoefening zijn. Wederom prima werk.

Tracklist:

  1. Aufbruch
  2. Ein letzter Tanz
  3. Skepsis Part I
  4. Skepsis Part II
  5. Finisterre

Score: 81/100

  • Label: Season of Mist
  • Release: Augustus 2017