Ende – Emën Etan

go to site Het is 2017 en het blackmetallandschap raakt stilaan dichtbevolkt. Bands schieten als paddenstoelen uit de grond en proberen zich op te boksen tegen de rest, naam te maken. Fans en redacties worden om de oren geslagen met nieuwe projecten en nieuwe albums, allemaal om het best. Om het ‘echtst’. En dan is daar Ende, dat in alle rust en bescheidenheid zijn derde langspeler Emën Etan uitbrengt.

go Wat mij vanaf het begin aantrok in Ende, is de eerlijkheid waarmee deze band zijn muziek aan de dag brengt. Deze heren ademen black metal en proberen niemand te imponeren behalve zichzelf. Met elke release hoor je hoe men door middel van dezelfde technieken zichzelf verder probeert te ontwikkelen, zonder ook maar een greintje aan integriteit in te boeten.

I. Luciferia, die opnieuw bijna volledig verantwoordelijk is voor het hele album (zowel muziek als teksten als artwork werden door hem gemaakt) creëert steeds een uitstekende balans tussen pure, rauwe metal en sfeer en Emën Etan is daar geen uitzondering op. Net zoals de twee voorgangers is het hoofdingrediënt het ruwe gitaarwerk; meeslepende riffs flirten met het furieuze slagwerk en de lange, hese schreeuwen daarbovenop doen de haartjes op je armen meer dan eens rijzen. Het is alsof je wordt terug gekatapulteerd naar de vroege jaren ’90. Er wordt veel belang gehecht aan het zetten en vasthouden van de juiste, sinistere sfeer door een aantal andere elementen aan de muziek toe te voegen. Zo is er om te beginnen de lange, sfeervolle intro en later doorheen het album worden verscheidene nummers aan elkaar geregen door akoestische passages of het geluid van een fikse regenbui. Ook de bloedstollende track When crows flew above Marhn, waar onheilspellend kerkgezang het angstige geschreeuw van een vrouw draagt, is een uitstekend voorbeeld van hoe moeiteloos deze muzikant de sfeer naar zijn hand kan zetten. Slotnummer van de plaat is Under A Carpathian Yoke, een cover van de band Vlad Tepes waarop ook de zanger van de band te horen is – een zeer smakelijke samenwerking.

Emën Etan is net zoals zijn voorgangers een fantastische plaat geworden, een ruwe edelsteen. Misschien zijn er meerdere luisterbeurten nodig om het album volledig te kunnen waarderen; bij elke luisterbeurt wordt je aandacht op andere aspecten gevestigd. Muzikaal zit alles snor en ook qua sfeer heeft Ende alles perfect uitgevoerd – je ziet de ijzige wind nog net niet uit je speakers vliegen. Ik heb werkelijk niets op deze release aan te merken. Voor vernieuwende muziek ben je uiteraard aan het verkeerde adres, maar liefhebbers van dit geluid die nog niet bekend zijn met Ende; jullie hebben huiswerk.

Tracklist

  1. Among the graves
  2. Cylenchar
  3. When crows flew above Marhn
  4. Das Hexenhaus
  5. The black hen’s blood
  6. Insidious portrait
  7. Emën Etan
  8. Camerula
  9. The witch’s fire
  10. Under a carpathian yoke (Vlad Tepes)

Score: 95/100

  • Label: Obscure Abhorrence Productions
  • Release: maart 2017

click here Bestel Emën Etan via deze link.