previous arrow
next arrow
Slider

Knokkelklang – Jeg begraver

“Het geluid van botten”, dat is de betekenis van de naam van het Noorse Knokkelklang. Zo naargeestig als de bandnaam klinkt, minstens zo naargeestig is de muziek. IJskoud en depressief met een onaangename twist. Mocht je de reeds verschenen demo’s hebben kunnen smaken van dit gezelschap, dan is Jeg begraver vast en zeker jouw ding. Ook als je iets hebt tegen alles wat leeft, is dit Jeg begraver een uitstekende soundtrack.

Lees meer…

Acherontas – Faustian Ethos

Toen ik iets minder dan een jaar geleden Amarta अमर्त (Formulas of Reptilian Unification Part II) reviewde, sloot ik af met de woorden die de strekking hadden dat dit album perfect illustreerde waar Acherontas waar staat. Omdat reviews over het algemeen in een kort tijdsbestek worden geschreven, schrijf je dingen in een bepaalde staat van denken, waar je een aantal maanden later anders over denkt, om wat voor reden dan ook. Ja, het is logisch om te zeggen dat het recentste album de band in kwestie het best karakteriseert, omdat het iets zegt over het punt in de levensloop waarop die band zich op dat moment bevindt. Als we het nieuwe album van Acherontas, Faustian Ethos, afzetten tegen Amarta, wil ik toch op die woorden terugkomen. Hoewel ik Amarta zeer zeker een gaaf album vind, is het duidelijk dat Faustian Ethos zijn voorganger in alle maten overtreft. En dat niet alleen, op Faustian Ethos klinkt de Griekse band meer dan ooit in zijn element.

Lees meer…

Altar of Perversion – Intra Naos

In een tijd waarin alles steeds vlugger en makkelijker moet, zijn er gelukkig nog een aantal bands die de ballen hebben om albums uit te brengen die langer dan een uur duren en ook nog eens behoorlijk ondoorgrondelijk zijn. Intra Naos is in het 21-jarige bestaan van Altar of Perversion het tweede album van Altar of Perversion en klokt af op tegen de twee uur. Genoeg plezier gegarandeerd met dit lange en ontoegankelijk werkje

Lees meer…

Totalselfhatred – Solitude

Aan de liefhebbers van ‘depressive suicidal black metal’ (kortweg dsbm) hoef ik Totalselfhatred waarschijnlijk niet meer voor te stellen. De Finnen schreven tien jaar geleden met hun gelijknamige debuutalbum een stukje mee aan de geschiedenis van het genre en ook het daaropvolgende Apocalypse in Your Heart liet een goede indruk na. Inmiddels is de derde langspeler van de heren daar, maar Solitude lijkt niet meteen hetzelfde enthousiasme als zijn voorgangers te kunnen lospeuteren bij de fans. Logisch? Ja. Terecht? Misschien.

Lees meer…

Atra Vetosus over de Apricity Tour

Naar de andere kant van de wereld reizen om er je album te gaan voorstellen; het is een droom voor vele artiesten. Het Australische Atra Vetosus zag die droom deze maand in vervulling gaan; ondertussen heeft de blackmetalband namelijk net zijn eerste Europese tour achter de rug. Op de tweede dag van hun avontuur streek het exotische gezelschap neer in Mechelen ter gelegenheid van IFP Fest, georganiseerd door Immortal Frost Productions. Onder een aangenaam lentezonnetje praatten we met hen over alle spannende, recente gebeurtenissen rondom hun band.

Lees meer…

Varathron – Patriarchs of Evil

Varathron wordt samen met Rotting Christ en Necromantia genoemd als de voorvaderen van het Griekse blackmetalgeluid. De band werd in 1988 alweer opgericht (mede) door zanger Stefan Necroabyssious, die ondertussen als enige origineel bandlid overblijft. Met Patriarchs of Evil, dat wordt uitgebracht door Agonia Records, zijn de heren aan hun zesde album toe.

Lees meer…

Bell Witch + support @ Magasin 4

Afgelopen najaar zette Bell Witch de doomwereld in rep en roer met zijn derde plaat Mirror Reaper. De liefst 83 minuten durende song, tevens een eerbetoon aan voormalig drummer Adrien Guerra die jammer genoeg het leven liet tijdens de opnames, wurmde zich een weg recht naar de harten van de doomliefhebbers en is goed op weg om naast een pakkend werk, ook een rasechte klassieker te worden in het genre. Op Paasmaandag strijkt het Amerikaanse duo neer in Brussel om in goed gezelschap een deel van de plaat voor te stellen. Een moment dat we niet willen missen.

Lees meer…

Kroda – Selbstwelt

Dat Oekraïne een broedplaats is voor kwalitatief goede black metal, is geen geheim. Denk onder andere aan Hate Forest, Drudkh en Nokturnal Mortum als de bekendere namen. Naast dat, is er echter meer, zoals Kroda, die ik persoonlijk een stuk beter trek dan in ieder geval Hate Forest en Drudkh. Kroda loopt inmiddels alweer vijftien jaar mee en heeft een aantal prachtige albums op zijn naam staan, waaronder Поплач мені, річко… (Cry to me River) en Schwarzpfad. Kroda combineert black metal met pagan-invloeden, wat resulteert in intense black metal met een schoon karakter met dank aan onder andere fluiten. Selbstwelt is het achtste album van de Oekraïners en legt in tegenstelling tot de voorgaande albums, meer het accent op intensiteit.

Lees meer…

Veiled – Black Celestial Orbs

Veiled is een relatief nieuwe atmosferische blackmetalband, ontstaan uit de assen van Gnosis of the Witch. Vergezeld door drummer Dimmam van onder meer Grá, brengt Veiled zijn debuutalbum Black Celestial Orbs. Een zeer verdienstelijk werkje, dat zeker onder het betere materiaal valt dat tot op heden het licht zag in 2018.

Lees meer…