Ultha – The Inextricable Wandering

Het Duitse Ultha heeft inmiddels een zeer fraaie reputatie weten op te bouwen. Zo fraai zelfs, dat ze een deal wisten te bemachtigen bij één van de grootmachten der metallabels: Century Media. Degenen die daardoor vreesden voor een toegankelijkere sound kunnen gelukkig opgelucht adem halen, want Ultha heeft in de verste verte geen compromis gesloten. Sterker nog, The Inextricable Wandering is zonder twijfel het beste werk dat Ultha tot op heden heeft uitgebracht. En dat zegt een hoop na het fantastische Converging Sins uit 2016.

Lees meer…

Mare – Ebony Tower

Ebony Tower is de debuutlangspeler van het uit Trondheim afkomstige Mare en werd onlangs via Terratur Possessions op de wereld losgelaten. Liefst 15 jaar liet de “Nidrosian black metal band” zijn fans wachten op dit moment en dus zijn de verwachtingen vanzelfsprekend hoog gespannen. Laten we vooral niet meer tijd verspillen door te doen alsof die verwachtingen niet ruimschoots worden ingelost.

Lees meer…

Dakhma – Hamkar Atonement

Dakhma is een Zwitserse band die er een relatief uniek concept op na houdt. De voornaamste inspiratie voor de teksten van dit duo is afkomstig uit Zoroastrisme. Deze religie is één van de oudste, levende religies ter wereld en had zijn piek in de zesde en zevende eeuw na Christus in onder andere Iran en India. Het Zoroastrisme bevat diverse belangrijke kenmerken die later ook van invloed zijn geweest op onder andere het Christendom,  bijvoorbeeld het dualisme van goed en slecht, en het Gnosisme. Teksten voor Hamkar Atonement zijn geïnspireerd op de Avesta, de bijbel voor het Zoroastrisme. Angra Mainyu staat hierin lijnrecht tegenover de schepper Ahura Mazdâ (Ohrmazd) en is erop uit om chaos, dood en verderf te zaaien. Dit met behulp van daeva’s (demonen), waaraan de albumtitel Hamkar Atonement ook refereert. Het debuutalbum van Dakhma brengt ons in zeven stappen door de complete vernietiging van Ohrmazd’s goede werk en daden heen.

Lees meer…

Azaghal – Valo Pohjoisesta

Met de discografie van Azaghal kan je zo naderhand wel een cd-rek gevuld krijgen. Met Valo Pohjoisesta zijn we aanbeland bij de elfde langspeler in de ruim 20 jaar lange carrière van het Finse gezelschap en daarbovenop werd ook een flinke hoeveelheid splits en ep’s uitgebracht. Ondanks de talrijke releases doet Azaghal bij velen waarschijnlijk niet meteen een belletje rinkelen, doch deze nieuwe plaat is zeker het beluisteren waard.

Lees meer…

Imperial Triumphant – Vile Luxury

Een naam die de laatste tijd veel opduikt is de naam van Imperial Triumphant. Niet zo heel gek, want de band leverde met het enkele maanden geleden verschenen Vile Luxury een zeer puike plaat af waarin extreme en complexe death metal gemixt wordt met jazz. Een idee dat vrij krankzinnig klinkt, maar in uitvoering uitermate goed slaagt.

Lees meer…

Decline Of The I – Escape

Henri Laborit was een Frans chirurg en neurobioloog dewelke een sleutelrol heeft gespeeld in het ontwikkelen van het antipsychoticum chloorpromazine. Zijn persoon leende zich uitstekend tot onderwerp van de vorige twee releases van Decline Of The I, de band van A (Merrimack, The Order Of Apollyon) en nu ook een derde langspeler. Met Escape rondt de Fransman de trilogie op gepaste, huiveringwekkende wijze af.

Lees meer…

Zeal and Ardor – Stranger Fruit

De ster van Zeal & Ardor is snel reizende na de succesvolle EP Devil is Fine. Dat ligt voornamelijk aan de unieke muzikale combinatie tussen blues en black metal, wat schijnbaar veel mensen aantrekt. Al moeten we eerlijk zijn: Zeal & Ardor heeft in essentie weinig tot niks met black metal te maken. Het is vooral een leuke bijkomstigheid in het brede kleurenplaat waar Zeal & Ardor ook op Stranger Fruit mee kleurt. Stevige blues en metal met een rauw randje.

Lees meer…